21 Nisan 2013 Pazar


Müziği sustuyor
Çığlıkları çocukların
Buradasın diyor
Doğduğumuz yerde..
Yedi dakikalık bir nefes
Tadı,rengi başka
Uyanıyorsun
Karşında bembeyaz bir duvar
Gök artık mavi değil
Sizde uyanın çocuklar..
Usulca kendini sırt üstü bıraktığın
Yerle gök arasına kaynamalarından
Bir sen bırakıyorsun karın içinde
Her zaman kış değil ki
Çıkarabilesin günahkar adamlarını
Tanrı seni böyle sevmiş
Yaşayacaksın diyor
Bir çocuk gülüşüne
Bir merak duygusu içinde
Bir umut için 
Umutlar hiç acıtmaz mı insanı?
Tanrı söyledi
Yorulup yorulup Arayacaksın..
Arıyorum.
Siyah bir elbise var üzerimde
Konuşuyor;,buraya aitsin diyor
Oysa çıplak değilmiydi adem ile havva
Peki sen neden sus diyorsun rüzgar.. sus!
Susarsam gözyaşlarım yenik düşer soğuklarına
Bu mevsimin
Sus diyorsun başka çaren yok
Seni kendine düğümleyen onca şeyden kurtulmadan
Kalk ve yuvarlan..

20 Temmuz 2012 Cuma

Ben bir yerden çıkmadım,bu yol kesişimi benim durağım.Yorulmuşum biraz ve birazda yaralı..Çöküp kalmışım bir gölge de.İyileşeceğim elbet,iyileşip devam edeceğim yoluma.Sen geçip gidebilirsin ,lakin olsaydı bir bardak suyum ikram ederdim sana ama yok işte.Hem susuz hem solgunum.Ama merak etme açılır aramızdaki mesafe de ayrı yollara düşmeyiz biz artık.Ya sen biraz önde kalırsın ya ben biraz geride.Gerisini de dert etme yol bitmeden ömür biter nede olsa..

6 Ağustos 2011 Cumartesi

yıllar geçti hep
gittikçe tamamlanan,
gittikçe yarın güneş ile yeniden doğacağına inandığım 
hayallerime doğru. 
Ağrıyan omuzum da ,
masumiyetimi taşıdım
 bir çocuk gibi sabırsız
 ve umutlu..

Çünkü renkler kargaşa yaratmıyordu
 ..sevmek,sevmekti çıkarsızca..
Oynadığımız oyunları bırakıp
Koşuşturmaktı gökkuşağına,
Belki daha da yaklaşmak ve dokunabilmek için..
Hayal ediyorum hala çoçukken kurduğum düşlerimi..
Yaşarken üzerine  koyduklarımı..
Her geçen gün biraz daha içine battığım
Gündelik hayatlarımızın çamurunda
Boğuşarak taşıyabiliyorum umutlarımı..
Asla kirlenmesini istemediğim
Duygularım var kalbimde hala,


Bir gün elele tutuşup


Birimizin diğerini çekip çıkartacağını hayal ediyorum tanımadığım kadın ,
Koşup yarım bıraktığımız oyunlarımızı oynarken
 Rüzgar yapraklarla ritim tutup,
 Çığlıklarımızı şarkılara dönüştürecek
 Orkestrasıyla bekliyor olacak bizi..
ve biz bir daha ölmeyeceğiz..dönmeyeceğiz
 sana bakmak zamanın sakladığı düşleri görmeye benzer
 sana dokunmak
o düşleri yakalamaya..
doğum sancısı gibi hayatım,
ve sen ilk cocugumsun

8 Temmuz 2011 Cuma

hiç birşey tam yaşanmadı hayatımda..hayat dahi yarım kaldı..bütün hareketler tamamlanmak içindi bütün yorgunluğumuz bunun için harcanmış eforlardan,bütün yolculuklar sona ulaşmak için,bütün varlığımm,bütün değil ..hepsi tamamda bütün olamamamın nedenini buldum..bir yarımdan öteye gidemezmiş insan..sona gelmişim,daha fazla yorulamazmış,tamamlanmak için bir ben daha yokmuş,"diğer yarım"ı bulunca anladım bunu,yada hissettim..seninle birleşmek için çırpınıyor şimdi vucudum,ruhum,bakışlarım,heycanlı yarım yarım atıyor kalbim,ama güçlü..sonsuz bütün bir hayatla birleşmek için..diğer yarımla,hisstmediklerimi hissedince,yada daha önce ne olduğunu nasıl hissettirceğini tahmin edemeyeceğim bir hava soluyunca anladım.."senin soluduğun hava" şimdi umutlu,kaygısız,umarsız yoksul veya zengin,neyin nekadar olduğundan habersiz,fakat birleştiğinde bütün olacak iki insandan biri olmanın sabırsızlığını yaşıyorum daha önce yaşamadığım kadar coşkulu adı aşk değil daha güçlü birşey...


24 Şubat 2010 Çarşamba

kim kazandı

bir bütün olma eylemini gerçekleştiremeyen
yarım bedenlerden
yarım kalmış gururlar ve kibirleriyle

tüm gidenler,
geçen zamanın uğrattığı mağlubiyeti
taşıyamayıp geri dönmeselerdi
hiç tatmadıkları bir duyguyla
-utanç-

bir utanç duygusunu bastırıp
şuursuzca sana geldim demenin
herşeyi eski haline getireceği düşüncesini
taşımak dönüş yollarında
yormamış olsa gerek
giderken herşeyi parçalamak
kırmak ,yok etmek kadar

parmakları dokununca değiştirmiyor renklerini hayatımın
yada bakınca utancından daha hafif bir can,artık kaybolmuyor gözlerinde
değişmeyen birrşey yok,
eksildiği zamanda değişmiş olur insan
değişiyoruz..
ve
kalan kazanıyor herzaman..

20 Ocak 2010 Çarşamba

Hayatımdan nekadar sıkıldığımın mı fotoğrafı bu ,en ufak bir  an' a bile geri dönüp bakmaya tahamülsüzlüğüm,ben  bile bu resmi çizemem...çekemem fotoğrafını,ellerim bir flaşı patlatamayacak kadar yorgun,yaşama sebebim mi bu...!
Büyük bir kargaşanın tam orta yeri,beynimin içindeki dinginlik,ses etsem duyan olmaz gürültüsünden,sussam,, içim içimi yer bu kadar konuşulacak varken.Bastırıp bunu etrafa manasız gözlerle bakıp,olup bitenlerden haberdarmış gibi kafa sallayıp,evet doğru söylüyorsun derken aslında ezberlenmiş bir cümlenin tekrarı olduğunu sezdirmeden zaman geçiriyorum..ikiye bölünmüş haldeyim.Bedenim ve şuurum.
Bir mucize olmasını bekliyorum ama bundanda habersizim..aklıma o  hayallerimi süsleyen anlar geliyor bir mucizeye alternatif..
Ama olmuyor,ya çok sabırsızım yada artık tıkandı bütün yolları bu küçük dünyamın.
Evet büyütme zamanı geldi o dünyayı sınırlarını genişletip,hatta sınır koymayıp uzamak gerek..
Belkide benim sınırlandırılmış hayal gücümün ötesinde tasvir edemediğim bir dünya daha vardır,
içinde aslında hakettiğim bulabileceğim,kendimi daha çok farkedileceğim,utanmadan sıkılmadan ben olabileceğim bir dünya..kimseye aldırış etmeden,o felsefe kıvamında süslü cümleler kurabilme kabiliyetimi devre dışı bırakıp ,yaptığım hiçbirşeyi açıklama bir kılıfa uydurma gereği duymadan,anlaşılabilme endişesinden,hatta butun endişelerden yoksun , kendine konsantrasyonu maximum düzeyde bir yaşam yaratabilceğim bir dünya..


Tamda bütün enerjini kaybetmişken,bir kez daha denemen lazım.
25 yılda etrafına ördüğün bütün bu kirli dört duvarı tek başına yıkman lazım..
Yeniden üşümen lazım senin,yeniden doğman,bütün cesaretini toplayıp hiç olmadığın kadar güçlü bir şekilde çizginin diğer tarafına geçmen lazım..
Her gün doyduğun ama açlığı asla unutamadığın bu dunyanın içinden çıkman lazım..
sana cok sey lazımm çoook,,sana ait ne varsa topla şimdi ,kime ne verdiysen,her kim ne çaldıysa senden bırak onlar kalsın,karşılında aldığın tecrübelerin seninle,yaralarını sar,sıkı bir beden lazım sana..belki tekrar vurulmak in..güzel olan herşeyin sonu vardır..
şimdi kendinde birşeyler kat üsütne ve bütün bu söylediklerimi yap..sonuna kadar yaşa ,neyi hakettiğimizi bildiğimiz sürece onu alabiliriz...

21 Aralık 2009 Pazartesi

Cizgi

hayatımdaki her enkazın sonrasını seyrettim bir an'ı bile kaçırmadan,
kahramanlarının isimleri ezberimde
ve büyüyünce asla başka bir elde gerçekleşmeyeceğini anladığım
taa o çocukluktan kalmış düzen sevgisiyle...
O gözlerle öncesinide seyrettim ben,
bikaç parça eşyamı
hızlı hızlı katlayan
annemin ellerini seyreder gibi..
daha önce kullanabileceğim aklıma gelmemişti 
şimdi bütün kahramanlarını karalayıp enkazını kaldıran
ellerimi